به دلایل گوناگون تصمیم به ترک عضویت در گروه پرشین این پرت نمودم. در طول مدتی که در خدمت جامعه ایرانی بودم تمام تلاش خود را نمودم تا دین خود را به جامعه ایرانی ادا نموده و در جهت منافع جامعه ایرانیان ساکن شهر پرت فعالیت نمایم.

در این مدت که در خدمت شما بودم، بیش از 100 ایمیل از طریق فیس بوک و آدرس جی میل گروه برای شما عزیزان ارسال گردید و 63 نوشته در وبلاگ گروه منتشر شد. بیش از 10 برنامه گوناگون با عناوین مختلف در شهر پرت برگزار شد و سعی شد تا تمامی دیدگاههای شما در فیس بوک، وبلاگ و جی میل پاسخ داده شود.

مطلبی که می خواستم حتماً در آخرین ایمیل خود به شما به آن اشاره نمایم این حقیقت است که در طول تمامی این فعالیت ها، فرصتی طلایی برای من فراهم شد تا با شما عزیزان آشنا شده و به دایره دوستان عزیزم بیافزایم. هم اکنون گروه پرشین این پرت به یمن پشتیبانی شما با 319 نفر بیشترین عضو را در شبکه اجتماعی ایرانیان در شهر پرت دارد. اگر در این مدت خطایی در نوشتار، گفتار و رفتاراینجانب ملاحظه نمودید عاجزانه خواهش دارم که به بزرگواری خود اینجانب را عفو نمایید.

من به لحظه لحظه ارتباطم با شما عزیزان افتخار می کنم و از اینکه این فرصت را داشتم که در خدمت شما باشم بسیار مفتخرم. بهترین آرزوها را برای سربلندی هموطنان خود در شهر پرت دارم.

با احترام
پلاد گرمچی

این وقت سال اینجا هوا مَلَس می شود، نسیم ملایمی می وزد، گاهی ابرهای چاق و چمبه ی خاکستری صف می کشند جلوی خورشید و نم نم بارانی و به حساب داریم زمستانمان را سپری می کنیم…….

و یادمان رفته آن گوشه ی دنیا که روزی بند نافمان را همانجا چال کرده اند، لنگِ ظهرِ ذلِّ داغِ تابستان است.

یعنی چندم مرداد؟؟؟؟!!!

نه ببخشید اَمرداد؟؟؟!! و جشنی به همین نام که در خاطره ها پاک فراموش شده و فقط در بعضی کتابها یافت می شود. و جالب که ایرانیان باستان به هر بهانه ایی در هر ماه جشنی در دامان طبیعت داشته و میثاق خود با گل و گیاه تازه می کردند و از آن میان جشن اَمردادگان.

روز هفتم هر ماه، اَمرداد نام دارد و اَمرداد روز در اَمرداد ماه را به انگیزه پیش آمدن دو نام در یک روز جشن می گرفتند به باغها و مزارع می رفتند و به شادمانی و نشاط و خرمی می پرداختند.

اَمرداد یعنی که مرگ و نیستی نباشد.

اَمرداد فرشته ایست که گیتی را محفوظ میدارد و به تربیت غذاها و دواها و نباتات می پردازد.

و از بین برنده ی هر گرسنگی، مرض و ضرر است.

واژه ی اَمرداد در اَوستایی  “آمرتات” به معنی بی مرگی است و اگر الف آن که پیشوند نفی است را حذف کنیم، معنی آن عوض شده و فرشته بی مرگی و جاودانگی به دیو و نیستی و مرگ تغییر شکل میدهد.

مرداد را با “الف” اش بیان کنیم تا بشود اَمرداد ….. تا روزهای تشویشمان نیست شود.

تا گرسنگی و مرض و ضرر رخت بربند.

تا مرگ و نیستی، نیست شود.

تا اَمردادگان را دوباره به جشن بنشینیم.

1 تاریخ نوروز و گاهشماری ایران – عبدالعظیم رضایی

2 لغت نامه ی دهخدا

3 گاهشمار ی جشن های ایرانی _ هاشم رضی

گروه پرشین این پرت نقد وارده به برنامه این دو عزیز را بدون کم و کااست منتشر کرده  و ازاین پس تلاش خواهد داشت تا با شرکت در مراسم ایرانیان بزرگوار و نوشتن نقد منصفانه به برنامه های آنها در جهت بهتر شدن برنامه های ایرانیان در شهر پرت یاری رساند.

می بخشید ولی

می بخشید ولی این نقض غرض است.

یعنی حالتی دوگانه دارد، یعنی در جایی شما زحمتی متحمل شوی، مراسمی را بجا بیاوری اما اصل قضیه را فراموش کنی یا نادیده بگیری.

این نقض غرض است، که برای عرضه ی کالای گرانبهایت، خلوت ترین بازار را برگزینی یا حداقل تلاش را برای کسب مخاطب داشته باشی.

موسیقی، بخصوص آنجا که صدای آشنای سازهای سنتی به گوش می رسد. الخصوص اگر با دل نواخته شود برای من یعنی مناسک. مقدس است.  حالتی الوهی دارد و تعریفی خاص.

حریم و حرمتی برای آن قائلم. به احترامش می ایستم.  با لرزش سیمها و تارها و ضربه ها و کوبه هایش می لرزم و می گریم.

و این نقض غرض است و توهین که می بینی برنامه با اعلام عجولانه و ناشیانه  و غیر حرفه ای  سرکار خانم گمنامی شروع می شود که حتی زمانی را به معرفی هنرمندان دو نوازی قانون و ضرب و کشوری که به آن تعلق دارند، تخصیص نمی دهد و این امر مهم موکول میشود به نیمه دوم اجرا برنامه که توسط خود هنرمندان صورت می گیرد (بعد از چایی و بیسکوییتی که در هوای سرد خیلی هم چسبید دست شما درد نکند.)

این نقض غرض است که دوستان و هموطنان اعلام حضور می کنند ولی در واقع شاهد جمع بسیار کمی از دوستان هموطن هستیم و در مقابل حس می کنی که جمع دوستان غیر ایرانی علاقه مند بسیار می چربد بر ایرانیان گریزان از هر هموطنی. از طرفی همین دوستان عزیز هم طبق عادتهای فرهنگی، ملی، سیاسی، مذهبی که نشانه ی  کلاس و ارزش اجتماعی نیز می باشد،  در یک برنامه ی یک ساعته با پانزده  تا بیست دقیقه تاخیر وارد سالن می شوند آن هم  در گروههای سه یا چهار نفری، بچه ی خواب به بغل و در حال صحبت،…………

همه ی اینها و مثال هایی از این دست نشان میدهد که نگاه ما، نگاه همه ی ما، از همان هنرمندمان که برنامه به او تعلق دارد تا دیگران که برای حضور در این دست از برنامه ها هزینه ی زمانی، عاطفی، مالی،…… می پردازیم, نگاهی از پایین به مقوله ی هنر و فرهنگ خودمان است. نگاهی کوچک و کم وزن.

وگرنه اجرای نیکو و وحیده این هنرمندان عزیز قابل تحسین بود. در تبحر سرانگشت جادویی اینان که ضرب آهنگهای ضربشان، نوایی دلنواز دارد و به هر ترفندی از هر گوشه ایی از ضرب با هر ضربی، صدایی خوش می سازند و قانون را قانونمندانه می نوازند جای شکی نیست.

اجراء کار این دو هنرمند با تکخوانی قطعه ایی بسیار کوتاه توسط وحیده شروع شد و با نواختن قانون و ضرب ادامه پیدا ادامه کرد و در انتهای در قطعه با تشویق حاضرین روبرو بود. این برنامه با تکنوازی نیکو به اوج خود رسید.

وحیده در اجرای قانون از توانایی چشمگیری برخوردار است و بهتر که همت خود را معطوف به قانون کند تا خواندن آواز …….

به امید موفقیت رو به فزونی  همه هنرمندان

و همت بیشتر هنر دوستان

Extract from

[COUNCIL - Wednesday, 24 March 2010]

p1017c-1018a

Hon Liz Behjat

International Day of Nowruz — Adjournment Debate

HON LIZ BEHJAT (North Metropolitan) [10.04 pm]: I rise this evening to express good wishes to all Iranian and Afghani Australians and indeed people from several other countries around the world, including Tajikistan, Kazakhstan, Georgia, Iraqi Kurdistan, Turkmenistan, Kyrgyzstan, Albania and Kosovo. I also express good wishes to people from various religious backgrounds—the Muslims, the Baha’is, the Zoroastrians—who, late last week, celebrated new year, or Nowruz as it is known.

Nowruz is celebrated by over 300 million people across the globe. It is a celebration that has continued for 3 000 years. It occurs each year on or around 21 March. When I say “on or around”, it is the definite time of the Northern Hemisphere’s spring equinox. The celebration occurs whenever the vernal equinox happens—it may be that sometimes it is on 20 March, 21 March, or indeed sometimes on 22 March. The literal translation of Nowruz is new day—it celebrates the first day of spring. It is particularly important this year for those across the globe who celebrated Nowruz as the UN General Assembly recognised the first International Day of Nowruz.

Similarly, at the same time a motion was passed in the United States House of Representatives recognising this important holiday.

As I said, celebrations commence at the exact time of the equinox. It is a time when families gather to wish each other well for the coming year—it is similar to what we do in our culture on 31 December each year. The difference with those who celebrate Nowruz is that they set a table with seven items. That is known as the haft sin table, which literally means seven Ss. The items on the table begin with the letter S and symbolise something for the coming year. I will run through those for the edification of those in the house. The first one is sabzeh, which is wheat sprouts. We sometimes see that if we go to Java Juice and get a wheat grass shot. That forms the basis of the haft sin table. Samanu is a sweet pudding made from wheatgerm and symbolises affluence senjed is the dry fruit of the oleaster tree and symbolises love; sir is garlic and represents and symbolises medicine; sib is an apple, which represents beauty and health; sumac is crushed sour berries, a popular spice used in Middle Eastern cooking and represents the colour of the sunrise; and serkeh, which is vinegar symbolises age and patience. Other items that also might be displayed on the table are the hyacinth, or the sonbol; sekkeh, or coins, representing wealth; sweet pastries, because it is always good to have something sweet at the time of the new year; candles for enlightenment and happiness; a mirror symbolising cleanness and honesty; and decorated eggs symbolising fertility. Other important things on the table are a goldfish in a bowl of water, which symbolises life within life; the sign of Pisces, which the sun is leaving at the time of the vernal equinox; the holy book, usually the Koran; and quite often there will be a book of poetry, usually the Divan of Hafez.

Similar to our western Father Christmas, at the time of Nowruz we see the arrival of Haji Firouz. That is the name of the person who is dressed in very bright red satin and paints his face black—the Persian symbol of good luck. A lot of loud music is played, people sing and dance in the streets and pass out small gifts to children. Again, it is quite similar to what we do around our Christmastime. The first meal of the new year is sabzi polo mahi, which literally means green rice and fish. Again, all of these symbolise things for the new year. Celebrations continue for 13 days, and during that time families go around visiting each other, exchanging small gifts, having food together and generally bringing forth what is going to happen for goodness in the new year. At the end of the 13 days, the culmination of the Nowruz festivities is the festival known as Sizdah Bedar. This is when families all take their sabzi, which has been in the middle of the table for those 13 days, and go to local parks, rivers and the ocean and have a picnic out in the open. Then at the end of that picnic they all throw the sabzi into the water to take away and wash away the bad luck that they may have had in the previous year. That is how they go about celebrating their new year.

Last weekend in Perth I was lucky enough to attend two functions celebrating Nowruz. The first one on Friday was organised by the Persians in Perth association and held at Perth Town Hall, where probably about 500 people came together. This was the first major function organised by a group of university students from Baha’i and Muslim backgrounds. It did not really matter what their religion was; together they were Persians celebrating their Nowruz. They did so by coming together, sharing food, traditional music, some modern music and also dances from all the regions around Iran. That was an incredibly enjoyable function and I congratulate the students who were behind its organisation and wish them well for all the future functions that they will hold. If any honourable members of this place have the opportunity to be invited to any such function in the future, I strongly recommend they go. It is a great example of a lot of people coming together, having a great time, singing and dancing. No alcohol was consumed that evening and no drugs were consumed either, but all those people were having a great time.

On Sunday I attended another Nowruz function with the Hazara Jafary Afghan community. There were probably close to 1 000 people at that function and, again, they came together to celebrate the new year. The Hazara people are a Shiite minority from Afghanistan who have been greatly persecuted by the Taliban in Afghanistan.

It was wonderful to see all these people coming together, talking about the life they are now enjoying in Australia as free Australians and bemoaning the fact that, unfortunately, back home in Afghanistan it is still not good for the Hazara people. They hope that at some time in the future through education, which they regard as the key to their freedom, they may be able to enjoy the sort of life back in their homeland that they now have in Australia. They would like to go back but, unfortunately, they are not able to. But the past horrors that they have suffered as refugees—which most of them are—were put to the side for one night to celebrate Nowruz, and again it was with music, dance and food. I congratulate Daniel Rezaie, the president of the Hazara Jafary association, for organising such a wonderful event.

To all those people who celebrated Nowruz—now all my friends in the house know something that perhaps they did not know before—from whichever country they have come to celebrate their religion or cultural background we would like to say that we wish them aidet shomah mohborak, or happy new year. Thank you.

اعضای گروه پرشین این پرت به همراه دوستان و ایرانیان فوتبالیست ساکن استرالیای غربی در مسابقاتی که توسط پلیس استرالیای غربی با نام Multicultural Friendship Games برگزار شده بود، با نام ایران در تاریخ 28 مارس 2010 شرکت کردند. اعضای این تیم عبارت بودند از مهران حسینی، فواد شاکری فرد، دادبه آرشید، منصور محسنی، میلاد حسینی، امیرعلی سروش، امیر محرابی، بهداد شیروانی و پلاد گرمچی

در گروهی که تیم ایران حضور داشت سه تیم  پلیس استرالیای غربی، کلیسای گینگزلی و کانسیل اسلامی استرالیای غربی (عربستان سعودی) حضور داشتند.

تیم ایران با نتایج زیر توانست صدر نشین گروه خود گردد:

ایران 7 – کلیسای گینگزلی 2

ایران 6 – کانسیل اسلامی استرالیای غربی 5(عربستان سعودی)

ایران 14 – پلیس استرالیای غربی 4

مسابقه فینال بین تیم ایران و تیم گینه – صدرنشین گروه دیگر- برگزار شد که با نتیجه 4 به 7 به سود تیم گینه به پایان رسید.

در پایان این مسابقات آقای دادبه آرشید از تیم ایران بعنوان بهترین بازیکن داخل سالن انتخاب و از جانب مسئولین امر جام خود را دریافت نمود. تیم ایران نیز در بین هشت تیم شرکت کننده مقام دوم را کسب نمود که طی مراسمی جام این مسابقات به این تیم تعلق گرفت.

برنامه جشن نوروزی گروه پرشین این پرت برای اولین بار در شهر پرت در حالی برگزار شد که اعضای این گروه تلاش فراوانی برای متفاوت برگزار کردن این جشن نمودند. در جشن امسال ، سه گروه منحصراً برای این برنامه ایجاد شدند (هم نوازی سنتی، گروه رقص ارک و گروه آکوستیک آنپلاگد) و از دو گروه موزیک محلی (گروه آریا و گروه هزار و یک شب) در این شهر دعوت شد تا پیغام واحدی از جانب ایرانیان این شهر به اهالی فرهنگ و هنر ساکن استرالیای غربی داده شده و اعضای این جامعه نیز در جشنی در خور شان و منزلت شان شرکت نمایند.

زمانیکه تعداد 300 بلیط این مراسم در عرض چهار روز به فروش رسید و متاسفانه تعداد 273 نفر در لیست انتظار قرار گرفتند، خود را بیش از پیش موظف به رعایت استانداردهای یک برنامه موفق نمودیم.

مانند تمامی کارهای اجرایی، این برنامه نکات مثبت و منفی زیادی دارد. نکات مثبتی که شما در این برنامه ملاحظه نمودید حاصل تلاش سی و هشت ایرانی فرهنگ دوست است. اعضای گروه لیستی از ایرادات این برنامه را تهیه نموده اند تا در جلسه آینده به آن پرداخته شود. با لیست کردن ایرادات این برنامه تلاش داریم که اشتبهات خود را به حداقل برسانیم و برنامه های آینده را با کمترین اشتباه برگزار کنیم.

لطفاً با مراجعه به قسمت دیدگاه نظرات، پیشنهادات و انتقادات سازنده خود را درج نمایید.

تعداد 300 بلیط مراسم در حالی به فروش رسید که تعداد متقاضیان بلیط بسیار بیشتر از ظرفیت سالنی بود که ما برای این مراسم در نظر گرفته بودیم. سعی ما بر این بود که سالنی بزرگتر با گنجایش بیشتر برای این مراسم در نظر بگیریم اما متاسفانه با توجه به رزرو سالنهای در نظر گرفته شده، مجبور به انتخاب سالنی با ظرفیت محدود به 300 نفر گردیدم.

همانطور که قبلاً اشاره شد به دلیل اعلام قبلی و همچنین اتمام بلیط به هیچ وجه جلوی درب سالن فروش بلیط نخواهیم داشت.

طبق توافق قبلی با مدیریت سالن، کنترل بلیط توسط مدیریت سالن انجام خواهد گرفت و گروه پرشین این پرت بعنوان برگزارکننده این جشن، هیچ گونه دخالتی بر کنترل بلیط جلوی درب سالن نخواهد داشت. با توجه به ایرانی نبودن کنترل کنندگان بلیط درک آشنائی، دوستی، هماهنگی و حتی خویشاوندی مراجعه کنندگان محترم – بدون بلیط – با مسئولین و گروههای درگیر در مراسم نوروز بر ایشان دشوار است.

از هموطنان بزرگواری که برای این مراسم بلیط تهیه فرموده اند، تقاضا داریم که در روز مراسم حتماً بلیط خود را به همراه آورند. به دلیل دعوت از اعضای پارلمان و مسئولین شهری، مدیریت سالن پرت تان هال به هموطنانی که شلوار کوتاه و لباس ورزشی به تن داشته باشند حتی با شرط در دست داشتن بلیط اجازه ورود نخواهند داد.

هنگام ورود به سالن بلیط شما از جانب مدیریت سالن تحویل گرفته شده و در عوض مهری به نشانه کنترل بلیط به دست شما زده خواهد شد.

فستیوال دسر و شیرینی ایرانی با دستان هنرمند شما برگزار خواهد گردید. از شما تقاضا داریم که دسر و شیرینی خود را بعد از ورود به سالن به مسئول مربوطه تحویل نمایید.

هدیه های شما برای فرزند دلبندتان طی مراسمی خاص به ایشان تقدیم خواهد شد. مسئول مربوطه هدیه شما را بعد از ورود به سالن دریافت خواهد نمود.

پیشاپیش سالی پر از موفقیت و کامیابی را برا ی شما آرزو کرده و برایتان بهترین آرزوها را داریم.
]]> http://persiansinperth.wordpress.com/2010/03/17/we-sincerely-apologize-for-the-lack-of-tickets-to-all-the-fellow-countrymen/feed/ 0 Persians in Perth http://persiansinperth.wordpress.com/2010/03/05/312/ http://persiansinperth.wordpress.com/2010/03/05/312/#comments Fri, 05 Mar 2010 16:41:55 +0000 Persians in Perth http://persiansinperth.wordpress.com/?p=312 ]]>

Greetings to all Persians in Perth

‘Persians in Perth’ is holding a feast on Friday, the 19th of March at Perth Town Hall to celebrate Nowruz (Persian New Year). The gathering will start at 6:30 pm and will finish at 00:30 am. This year, a traditional Iranian music band, 1001 shab DJs, Arya group, an unplugged band and also Ark group (Persian dance) will heat up our stage.

There will be no tickets available for sale at the entrance, so please buy your tickets in advance.

Hope to see you there at our Nowruz festival.

For more details please check our event in Facebook .

با عرض سلام خدمت شما هموطن بزرگوار

گروه پرشین این پرت مراسم نوروز امسال را در پرت تان هال در تاریخ 19 مارس روز جمعه برگزار خواهد کرد. مراسم از ساعت 6.30 بعد از ظهر روز جمعه شروع و در ساعت 12.30 همان روز خاتمه خواهد یافت. دوستان زیادی در اجرای برنامه ما را یاری خواهند رساند.

در برنامه امسال هم نوازی سنتی، گروه هزار و یک شب، گروه آنپلاگد، گروه آریا و گروه نمایش ارک (رقص ایرانی) هنرنمایی خواهند کرد.

تاکید می کنیم که مقابل درب ورودی محل مراسم، به هیچ وجه فروش بلیط نخواهیم داشت.

Places for buy tickets:

Aasan Migration
Mina Jafari
Shop 30 Forrest Chase, 425 Wellington Street, Perth
0422 124 783 – (08) 9221 6616

Shiraz Persian Restaurant
Ali Ghiasi
E Shed Markets (Food Court), Victoria Quay, Fremantle
0401187277 – 0421661185

Baskin-Robins Myaree
Milad Hosseini
Shop 3, 1 Marshall rd, Myaree WA 6154
(08) 9330 9331 – 0430 226 422

For more information
Polad Germchi
0430 404 533
Persians.perth@gmail.com

اگر عضو شبکه فیس بوک هستید، لطفاً اطلاعات بیشتر را از صفحه ایجاد شده ما در فیس بوک به آدرس زیر کسب نمایید

منتظر همه شما عزیزان در جشن نوروزی امسال هستیم

با احترام

پلاد گرمچی

مسئول روابط عمومی گروه

مطلبی توسط یکی از دوستان عزیزمان برای گروه فرستاده شده است که در ادامه با تشکر از خانم قیاسی، از شما در خواست می کنیم که آن را مطالعه فرمایید.

چهارشنبه سوری نام جشنی باستانی و برگرفته از آیین زرتشتی است که ایرانیان از ۱۷۰۰ سال پیش از میلاد ( ۳۷۱۰ سال پیش) تا کنون در آخرین شب چهارشنبه (سه شنبه شب) هر سال، آن را با روشن کردن آتش و پریدن از روی آن، برگزار میکنند. جشن آتش در واقع پیش درآمد جشن نوروز است که نوید دهنده رسیدن بهار و تازه شدن طبیعت است. واژه چهارشنبه سوری از دو وازه چهارشنبه که نام یکی از روزهای هفته است و سوری که به معنی سرخ است تشکیل شدهاست.

آتش بزرگی تا صبح زود وبرآمدن خورشید روشن نگه داشته میشود که این آتش معمولا در بعد از ظهر زمانی که مردم آتش روشن میکنند و از آن میپرند آغاز میشود و در زمان پریدن میخوانند: «زردی من از تو، سرخی تو از من».در واقع این جمله نشانگر یک تطهیر و پاکسازی مذهبی است که وازه سوری به معنی سرخ به آن اشاره دارد. به بیان دیگر شما خواهان آنید که آتش تمام رنگ پریدیگی و زردی ٬بیماری و مشکلات شما را ازتان بگیرد و بجای آن سرخی ٬ گرمی و نیرو به شما بدهد.این جشنی نیست که وابسته به دین افراد باشد و در میان پارسیان یهودی و مسلمان ٬ارمنیها ٬ آذری ها٬ کردها و زرتشتیها رواج دارد. در حقیقت این جشن و نقش بارز آتش در آن به علت احترام گذاشتن به دین زرتشتی است.

در شاهنامه فردوسی اشارههایی درباره بزم چهارشنبهای در نزدیکی نوروز وجود دارد که نشان دهنده کهن بودن این جشن است. مراسم سنتی مربوط به این جشن ملی، از دیرباز در فرهنگ سنتی مردمان ایران زنده نگاه داشته شدهاست.

مروزه در شهرهای سراسر جهان که جمعیت ایرانیان در آنها زیاد است، آتشبازی و انفجار ترقهها و فشفشهها نیز متداول است. در سالهای اخیر، رسانه های ایران توجه بیشتری به خطرات احتمالی ناشی از این مواد نشان میدهند.

(((برخی آیینها سوری)))

سال نو – کوزه نو

ایرانیان در شب چهارشنبه سوری کوزههای سفالی کهنه را بالای بام خانه برده، بریز افکنده و آنها را میشکستند و کوزه نویی را جایگزین میساختند که این رسم اکنون نیز در برخی از مناطق ایران معمول است و اعتقاد دارند که در طول سال بلاها و قضاهای بد در کوزه متراکم میکردد که با شکستن کوزه، آن بلاها دفع خواهد شد

آجیل مشگل گشای، چهارشنبه سوری ایرانیان

پس ار پایان آتش افروزی، اهل خانه و خویشاوندان گردهم میآمدند و آخرین دانههای نباتی انند: تخم هندوانه، تخم کدو، پسته، فندق،بادام، نخود، تخم خربزه، گندم و شاهدانه را که از ذخیره زمستان باقی مانده بود، روی آتش مقدس بو داده و با نمک تبرک میکردند و میخوردند. ایرانیان بر این باور بودند که هر کس از این معجون بخورد نسبت به افراد دیگر مهربان تر میگردد و کینه و رشک از وی دور میگردد. امروزه اصطلاح نمک گیر شدن و نان و نمک کسی را خوردن و در حق وی خیانت نورزیدن، از همین اعتقاد سرچشمه گرفتهاست

پختن حلوا فال گوشی و گره گشایی یکی از رسمهای چهارشنبه سوری است که در آن دختران جوان نیت میکنند، پشت دیواری میایستند و به سخن رهگذران گوش فرا میدهند و سپس با تفسیر این سخنان پاسخ نیت خود را میگیرند قاشقزنی در این رسم دختران و پسران جوان چادری بر سر و روی خود میکشند تا شناخته نشوند و به در خانهٔ دوستان و همسایگان خود میروند. صاحبخانه از صدای قاشقهایی که به کاسهها میخورد به در خانه آمده و به کاسههای آنها آجیل چهارشنبه سوری، شیرینی، شکلات، نقل و حتی پول میریزد. در عین حال دختران امیدوارند زود تر به خانه بخت بروند

شال انداختن

“شال اندازی” از دیگر مراسم شب سوری است که از دیر باز تاکنون باقی ماننده است و اکنون اعتبار خود را در شهرها و روستاهای همدان و زنجان حفظ کردهاست. پس از خاموشی آتش و کوزه شکستن و فالگوشی و گره گشایی و قاشق
زنی جوانان نوبت به “شال اندازی” میرسید. جوانان چندین دستمال حریر و ابریشمی را به یکدیگر گره زده، از آن طنابی رنگین به بلندی سه متر میساختند. آنگاه از راه پلکان خانهها یا ازروی دیوار، آنرا از روزنه دودکش وارد منزل مینمایند و یک سر آن را خود در بالای بام در دست میگرفتند، آنگاه با چند سرفه بلند صاحبخانه را متوجه ورودشان میسازند.
صاحبخانه که منتظر آویختن چنین شالهایی هستند، به محض مشاهده طناب رنگین، آنچه قبلا آماده کرده، در گوشه شال میریزند و گرهای بر آن زده، با یک تکان ملایم، صاحب شال را آگاه میسازند که هدیه سوری آمادهاست. آنگاه شال انداز شال را بالا میکشد. آنچه در شال است هم هدیه چهارشنبه سوری است و هم فال. اگر هدیه نان باشد آن نشانه نعمت است، اگر شیرینی نشانه شیرین کامی و شادمانی، انار نشانه کسرت اولاد آینده و گردو نشان طول عمر، بادام و فندق نشانه استقامت و بردباری در برابر دشواریها، کشمش نشانه پر آبی و پر بارانی سال جدید و اگر سکه نقره نشانه سپید بختی است.

چهارشنبه سوری در شهرهای مختلف

شیراز

آتش افروختن در معابر و خانهها، فالگوش ، اسپند سوختن ،نمک گرد سرگرداندن . در موقع اسفند دود کردن و نمک گردانیدن اوراد مخصوصی است که زنان میخوانند، قلمرو چهارشنبه سوری در شیراز صحن بقعه ٔ شاه چراغ است و در آنجا نیز توپ کهنهای است که مانند توپ مروارید تهران زنان از آن حاجت میخواهند.

اصفهان

آتش افروختن در معابر؛ کوزه شکستن ، فالگوش ؛ گره گشایی و غیره کاملاً متداول است و تمام آن آدابی که در طهران معمول است در اصفهان نیز رواج دارد و شکوه شب چهارشنبه سوری در اصفهان از تمام شهرهای ایران بیشتر است.

تبریز

آتش بازی و گره گشایی از قدیم معمول بودهاست آتش افروختن در این اواخر متداول شدهاست . آجیل و میوه ٔخشک خوردن از ضروریات است و ترک نمیشود اگر دوست یامهمان و تازه واردی داشته باشند باید حتماً شب چهارشنبه سوری خوانچهای از آجیل و میوه ٔ خشک برای او بفرستند دیگر از خصوصیات مردم تبریز آن است که از بام خانهها بر سر عابرین آب میپاشند این عادت از آداب بسیارقدیم نژاد ایرانی است و در زمان ساسانیان معمول بوده است که در جشن نوروز مردم بر یکدیگر آب میپاشیدهاند. و هنوز در میان ارمنیان و زردشتیان ایران هم معمول است که در یکی از جشنهای خود بر یکدیگر آب میریزند.

منتقدان چهارشنبه سوری

نویسندگان و نظریه پردازانی نیز بودهاند که جشنهای چهارشنبه سوری و نوروز را آیینی ناپسند و مذموم میدانستند. برخی روحانیون پس از انقلاب سال ۵۷ سعی در زدودن این جشنها از تقویم ایران کردند.از آن جمله میتوان به مرتضی مطهری اشاره نمود که بزرگداشت آیین چهارشنبه سوری را از آن «احمقها» میدانست، و آیین نوروز را «ضد اسلام». آیتالله ابوالقاسم خزعلی نیز گفت «امیدوارم عیدغدیر جای نوروز را بگیرد